ขณะนี้ที่ศูนย์ฯมีผู้สูงอายุรายหนึ่งสามีเสียชีวิตไปแล้วไม่มีลูกเป็นคนไร้บ้านพักอาศัยอยู่ที่ศูนย์ฯและป่วยเป็นโรคมะเร็งเต้านมระยะสุดท้ายโดยเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลชื่อดังแห่งหนึ่ง แต่โรงพยาบาลไม่รับเป็นผู้ป่วยใน โดยแจ้งว่าเตียงเต็มและส่งกลับมาอยู่ที่ศูนย์ฯ ซึ่งไม่มีศักยภาพในการดูแลต้องให้เพื่อนคนไร้บ้านด้วยกันเป็นผู้ดูแลโดยระยะหลังมีพยาบาลจากศูนย์บริการสาธารณสุข

วัดเจ้าอามที่เข้ามาช่วยล้างแผลให้ทุกวันขณะเดียวกรณีนี้ยังเป็นตัวอย่างปัญหาเชิงโครงสร้างที่สะท้อนถึงช่องโหว่ในการดูแลคนไร้บ้านที่เป็นผู้สูงอายุ สำหรับ นางอ้อย ได้เข้าพักอาศัยที่ศูนย์คนไร้บ้านฯ ตั้งแต่ปี 2560 และมักมีพฤติกรรมซักผ้าในเวลากลางคืนช่วงตี 1-2 จนกระทั่ง 3 เดือนก่อนหกล้มแขนหัก เนื่องจากมองไม่เห็นทาง เพราะเป็นที่มืด แสงไฟไม่สว่างพอ เมื่อพาไปโรงพยาบาลถึงได้ทราบว่าป่วยเป็นมะเร็งเต้านมระยะสุดท้าย มีแผลขนาดใหญ่ที่หน้าอก เลือดและน้ำเหลืองไหลซึมจึงต้องซักผ้าในเวลากลางคืนเพราะไม่อยากให้ใครรู้ว่าเป็นมะเร็ง